Toneelvereniging ODI

  • 6741419723_2c16bb79ee_s.jpg
  • 6741420391_e3a827f179_s.jpg
  • 6741421489_ffd0d3be59_s.jpg
  • 6741421697_7802fe1010_s.jpg
  • 6741422367_8c08e41d12_s.jpg
  • bedgeheimen1.jpg
  • bedgeheimen2.jpg
  • bedgeheimen3.jpg
  • bedgeheimen4.jpg
  • dsc_0077.jpg
  • dsc_0093.jpg
  • dsc_0228.jpg
  • dsc_0336.jpg
  • najaar 2.jpg
  • najaar 3.jpg
  • najaar 4.jpg
  • najaar 5.jpg
  • sottendag.jpg
  • terras st joris.jpg
  • toneel_odi_1.jpg
  • toneel_odi_2.jpg
  • toneel_odi_3.jpg
  • toneel_odi_4.jpg

      

EN ZO IS HET GEKOMEN (door Thea Hulsebosch)

Article Index

Het onstuimige begin (1950 - 1951)

In de jaren na de oorlog was Nederland begonnen, zich opnieuw te ontwikkelen. En de jeugd ?? Die ontwikkelde mee. Het was de tijd dat Katholieken niet met Protestanten mochten spelen of omgang hebben en dat jongens en meisjes gescheiden moesten blijven. Echter....dit werd niet meer door iedereen als vanzelfsprekend aangenomen. Jongeren begonnen steeds meer die regel naast zich neer te leggen. Het strenge regime van de kerk begon eigenlijk toen al, nog nauwelijks waarneembaar, te veranderen. De jeugd begon zich af te zetten tegen het gezag. In die sfeer zien we toneelvereniging ODI ontstaan. De eerste verslagen spreken van verontwaardiging tegen de gevestigde orde. De gevestigde orde spreekt schande over de jongelui, die zich tegen hen durft te verzetten.
In Noordwijkerhout, dat voor het grootste deel bestond uit landarbeiders, werden vanaf ongeveer 1947, vanuit de toenmalige Katholieke Arbeids Jongeren (K.A.J.), ter gelegeheid van ouderavonden, sketches gespeeld. Het lidmaatschap van de K.A.J. was leeftijdsgebonden. Wilde je toch toneel blijven spelen, dan kon je overstappen naar de vereniging Oefening Baart Kunst (O.B.K.) Dit was net als de K.A.J. een onderdeel van de Katholieke Arbeiders Bond (K.A.B.)
De twee vrienden Henk den Elzen en Henk Slobbe, waren al een paar keer gevraagd voor een rol bij de O.B.K. Dit was een toneelvereniging van volwassenen. Met de slechts enkele rol die voor hen was weggelegd namen zij geen genoegen. Zij wilde méér !! Dat veroorzaakte rebellie. Het slot van het liedje was dat de jongelui een eigen toneelclub begonnen, met als groote voorvechters Henk den Elzen en Henk Slobbe, tot grote verontwaardiging van de gevestigde orde.
Het startkapitaal was zondagsgeld, de repetitie gehouden thuis tussen de gordijnen, de speellokatie bij van der Geest in de Zeestraat in Noordwijkerhout en het decor.....de meubels van thuis!
Het eerste grote avondvullende stuk dat gekozen werd, had een vleugje wereldliteratuur in zich. er werd gekozen voor "Roman van een Krantenjongen" 
Het jaar tekende 1950 en dit stuk was gebaseerd op het beroemde "Pygmalion" van Bernard Shaw. zoals het in die tijd gewoon was werd er veel en wel uitsluitend door mannen gespeeld.
Daar kwam al snel verandering in. Er kwamen meisjes bij. Sodom en Gomorra !!! Door echter te kiezen voor een Kerstspel, "Koning Kasperke", hoopte men de geestelijkheid te laten zien dat het hun serieus was.
De opvoering zou plaats vinden op 28 december in de zaal bij van der Geest. Negatieve kritiek en zwartmakerij waren hun deel. Henk den Elzen en Grad van Gijslwijk bedachten een doel voor de opbrengst van de uitvoeringen. In de eertse instantie was dat het priesterstudentenfonds en in de tweede instantie de 'Ouden van Dagen'.
Hoewel het bod door beide instanties de eerste keer aanvaard werd, werd het later toch door beiden afgeslagen. Erger was echter het artikel in de krant dat alle geruchten, over de bestemming van de recette, tegensprak. De jongelui werden als het ware voor een stelletje leugenaars uitgemaakt.
Zij besloten een volgende stap van goodwill te maken en ODI stuurde alle ' Ouden van Dagen ' een brief met gratis uitnodiging om te komen kijken naar de generale repetitie.
De toendertijd alom bekende dorpsomroeper Piet den Elzen, deed daartoe een extra rondje door het dorp. In allerijl werden nieuwe raambiljetten gedrukt met de wijziging van de volgorde van de uitvoeringen en de bekendmaking van de gratis ouderen uitvoering.
Verschillende van hen kwamen, onder druk, hun "gratis" kaartje terug geven, uit angst voor represailles. Terwijl de Kerstmis naderde waren er nauwelijks kaartjes verkocht. 1e Kerstdag bracht even rust in de gezinnen. Stilte voor de storm ?? 2e Kerstdag bracht opschudding. Vanaf de preekstoel werd gezegd niet naar de uitvoeringen van ODI te gaan. Het was nl. niet t.b.v. de 'Ouden van Dagen', de commissie hield zich niet verantwoordelijk en meer van die aanvallende woorden.
Weg vrede. Ruzie in de gezinnen in Noordwijkerhout met als gevolg een slechte kaartverkoop. Enkele jongens wilde het bijltje er bij neergooien. Het antwoord van de oprichter daarop was volkomen duidelijk.....DOORGAAN!!
De uitvoeringen werden een succes. ' Ouden van Dagen ', die wel het lef hadden om naar de uitvoering te gaan, maakten de indruk, alsof ze bij de duivel op bezoek waren. Met een geslaagd openingswoord en het zingen van van een kerstlied, werd de juiste sfeer geschapen. Oprichter Henk den Elzen sprak de oudjes toe en vertelde wat er in de afgelopen weken was voorgevallen. Hij verzocht hen reclame te maken voor de volgende twee uitvoeringen.
Deze mond tot mond reclame was het beste wat hen kon gebeuren. Bovendien schreef de plaatselijke correspondent van o.a. De Zeekant van Buijze Pers, de heer Piet van Buijtenen een positief verslag. Het resultaat....twee keer een overvolle zaal voor ODI. De jongens van ODI hadden hun creatieve krachten bewezen. Er zouden nog vele uitvoeringen volgen. VIJFTIG JAAR lang.
Maar zover waren ze nog lang niet.Intussen was er een brief naar de Bisschop van het Bisdom Haarlem, met de uitleg over de gang van zaken. Deze gaf uiteindelijk zelfs, om gemengd te gaan spelen, de Bisschoppelijk goedkeuring.
Toen de kapelaan kwam vertellen dat ze R.K. voor hun naam mochten zetten, moet de man raar hebben opgekeken toen de rebelse oprichter hem laconiek vertelde, dat ODI dat helemaal niet nodig had. Zij konden wel zonder die twee letters. In een dorp waar de grote meerderheid katholiek was, zal het wellicht toch zijn voordeel hebben opgeleverd dat ODI Rooms Katholiek (R.K.) ervoor kon zetten.
Er waren echter wel voorwaarden aan verbonden zoals, dat het repeteren onder toezicht zou gebeuren. Dat hadden de jongens allang begrepen en daartoe zelf reeds een oudercommissie ingesteld. Die bestond uit de heren J.v.d.Werf, N.v.Gijlswijk en J. den Elzen. Jawel, ze wisten best hoe het hoorde.
Er kwam een Geestelijk Adviseur (G.A), kapelaan Naastepad. Deze hield niet alleen een oogje in het zeil maar waakte ook over de inhoud van de kas.
Bovendien had hij ook het laatste woord over de stukkeuze. De minimum leeftijd werd vastgesteld op 17 jaar. Grote konsternatie ontstond toen bleek dat debutante Nel Heemskerk pas enkele dagen na de uitvoering die leeftijd zou bereiken. Er werd echter niets aan het toeval over gelaten en er werd dispensatie bij de Bisschop voor Nel aangevraagd en gekregen.