Toneelvereniging ODI

  • 6741419723_2c16bb79ee_s.jpg
  • 6741420391_e3a827f179_s.jpg
  • 6741421489_ffd0d3be59_s.jpg
  • 6741421697_7802fe1010_s.jpg
  • 6741422367_8c08e41d12_s.jpg
  • bedgeheimen1.jpg
  • bedgeheimen2.jpg
  • bedgeheimen3.jpg
  • bedgeheimen4.jpg
  • dsc_0077.jpg
  • dsc_0093.jpg
  • dsc_0228.jpg
  • dsc_0336.jpg
  • najaar 2.jpg
  • najaar 3.jpg
  • najaar 4.jpg
  • najaar 5.jpg
  • sottendag.jpg
  • terras st joris.jpg
  • toneel_odi_1.jpg
  • toneel_odi_2.jpg
  • toneel_odi_3.jpg
  • toneel_odi_4.jpg

      

EN ZO IS HET GEKOMEN (door Thea Hulsebosch)

Article Index

Een vereniging bestaat bij de gratie van haar leden……

Zoals bij elke vereniging gaan en komen leden en O.D.I. is daarop geen uitzondering. De vaste kern van de begin jaren wijzigde zich regelmatig. Zij waren Noordwijkerhouters onder elkaar en voelde zich als één familie en dat is altijd zo gebleven. Maar zoals in de beste families voorkomt, was er ook bij O.D.I. wel eens verschil van mening. Immers: “zoveel hoofden, zoveel zinnen”. In principe was iedereen welkom als lid maar niet elke nieuweling paste binnen de ODI-familie.

Daar dacht men een oplossing voor gevonden te hebben door een cabaretgroepje op te richten. Nieuwe leden mochten zich daarin bewijzen. Lang heeft dit echter geen stand gehouden aangezien het er op leek dat het cabaret een eigen leven begon te leiden. Dat was niet de bedoeling. Bovendien kwamen er steeds meer stukken, per seizoen op het repertoire te staan waarbij alle spelers nodig waren. Hoewel begonnen als mannenvereniging begonnen de mannen schaars te worden. Gelukkig had men op de St.Bavo ook een toneelvereniging: JaJa (Je amuseert je altijd) In noodgevallen kon O.D.I. daar altijd aan de bel trekken. Toen dat zo vaak werd gedaan dat er vragen in de verga- dering over werden gesteld, gingen men denken om een samenwerkingsverband aan te gaan. Uiteindelijk is het daar niet echt van gekomen maar de banden werden wel jarenlang in stand gehouden. Zo werd in mei 1964, ter gelegenheid van het vijftigjarig bestaan van de St.Bavo Stichting meegedaan aan DE REVEU In datzelfde jaar komt het verzoek om de stukken die wij bij van der Geest, voor onze donateurs spelen, ook voor hun personeelsleden en bewoners op te komen voeren in hun eigen theaterzaal .

Het decor dat O.D.I. gebruikt heeft een enorme vlucht genomen. In het verslag van de jaarvergadering van woensdag, 22 mei 1963, welke bij van der Geest in de Zeestraat werd gehouden.lezen we:…."opgemerkt werd dat de post “Decor” bijzonder laag was. Volgens de voorzitter was dit te danken aan de bijzondere activiteiten van enkele leden, o.a. J.Hertogh en G.van Gijlswijk.”….Er werd veel tijd gestoken om gratis decor en attributen te verkrijgen. Leden haalden hun huis (en dat van familie) overhoop om precies die vaas, stoel of kast maar ook kleding, te bemachtigen die het op te voeren stuk zou kunnen verfraaien had.

Er werd begonnen met de meubels van thuis. De spelers zullen zich op het toneel wel heel erg “thuis” hebben gevoeld. Nadat het dochtertje van de familie Duivenvoorden klaagde, omdat ze dit weekend alwéér met haar bord op schoot moest eten, (de eettafel stond op toneel dienst te doen), besloot het gezin bij de chinees te gaan eten. Daarna vroeg dochterlief waneer O.D.I. weer hun meubels nodig had.

Er werd gespeeld tussen gordijnen. Bij van der Geest was een bosdecor beschikbaar dat veelvuldig is gebruikt.. De opslag van andere decorstukken en rekwisieten werden opgeslagen onder het toneel. Dat heeft menig ODI-lid een blauwe plekken bezorgd omdat de ruimte slechts gebukt betreden kon worden. Toen de locatie aan de Zeestraat niet langer voldeed, vond men in de toneelzaal van de Sint Bavo Stichting aan de Langevelderweg, alle ruimte die O.D.I. nodig had. Het repeteren, spelen, de dansavonden na en het verzorgen van de consumptie. Alles kon. Op de zolder was een zee aan ruimte om (zonder blauwe plekken) decor op te slaan maar ook om het zelf te maken.