Toneelvereniging ODI

  • 6741419723_2c16bb79ee_s.jpg
  • 6741420391_e3a827f179_s.jpg
  • 6741421489_ffd0d3be59_s.jpg
  • 6741421697_7802fe1010_s.jpg
  • 6741422367_8c08e41d12_s.jpg
  • bedgeheimen1.jpg
  • bedgeheimen2.jpg
  • bedgeheimen3.jpg
  • bedgeheimen4.jpg
  • dsc_0077.jpg
  • dsc_0093.jpg
  • dsc_0228.jpg
  • dsc_0336.jpg
  • najaar 2.jpg
  • najaar 3.jpg
  • najaar 4.jpg
  • najaar 5.jpg
  • sottendag.jpg
  • terras st joris.jpg
  • toneel_odi_1.jpg
  • toneel_odi_2.jpg
  • toneel_odi_3.jpg
  • toneel_odi_4.jpg

      

EN ZO IS HET GEKOMEN (door Thea Hulsebosch)

Article Index

De toneelzaal van de Sint Bavo Stichting

 

Door de donateurs naar de toneelzaal op het Bavo-terrein te laten komen vervulde O.D.I. zo ook een rol in de intergratie van de patiënten van deze Psychiatrisch Inrichting. Die was begonnen de hekken weg te halen en er een open "inrichting" van te maken. In het kader van die intergratie werden de patiënten, "bewoners" en de Stichting, "Ziekenhuis". Aanvankelijk hadden de mensen zo hun bedenkingen maar na elk seizoen dat O.D.I. er had gespeeld, werd dit minder.

Na afloop van de een uitvoering, was er genoeg ruimte om te dansen bij de muziek van een bandje of aan de bar wat na te praten. De consumpties werden door O.D.I.-leden zelf verzorgd en de broodjes en, later, slaatjes aan het eind van de avond, vonden gretig aftrek.

Na jarenlang van deze gastvrijheid genoten te hebben kwam de Gemeente met plannen voor de bouw van een Cultureel Centrum waar ook het nieuwe zwembad in ondergebracht zou gaan worden. Het zou een gebouw gaan worden waar alle Noordwijkerhoutse verenigingen hun oefen- en uitvoeringruimte zouden krijgen. O.D.I. zag dit allemaal met lede ogen aan. Toch heeft O.D.I. het vertrek uit de Bavo, nog enkele jaren uit kunnen stellen. Dit niet in de laatste plaats omdat met de bouwplannen nauwelijks rekening was gehouden met de eisen van een theaterzaal. Uiteindelijk moest ze er in 1990, toch aan geloven. Maar echt blij kon O.D.I. er nog niet mee zijn. Van alle minpunten die het aantrof was die van de toiletten het ergst. Spelers moesten óf wachten tot na de voorstelling óf, als de nood te hoog werd, verkleed en geschminkt, door het publiek, naar de andere kant van De Schelft. Het heeft geduurd tot na een tweede verbouwing voordat O.D.I. zich er thuis begon te voelen.

Naast het optreden voor donateurs, waagde O.D.I. zich ook enige keren aan een concours, de voorloper van het latere "Landjuweel". Deze werden gehouden in de toneelzaal van Sint Bavo. De positieve verslagen in de krant van "Levensschaduwen", "En de bossen zingen hun lied" en "Het witte legioen" werden in één keer teniet gedaan door het vernietigend rapport van de Jury. Hoewel het rapport als opbouwend beschouwd moest worden zal het ongetwijfeld als een koude douche over de regisseur en de spelers zijn gekomen.

De viering van het 12½ jarig jubileum werd nog vooraf gegaan door een H. Mis. Zo werd ook elke bijeenkomst begonnen met een gebed of Christelijke groet. Nadat er enkele niet katholieke leden zich hadden aangemeld en bovendien de jeugd zich begon te onttrekken aan het “verplicht naar de kerk gaan” begon het R.K. gevoel een beetje te verwateren. Het is zelfs zover gekomen dat de veel bevochten “R.K.” (Room Katholiek) voor de naam verdwenen is. Tja, tijden veranderen.

Financieel was het niet altijd gemakkelijk om het hoofd boven water te houden. O.D.I. heeft echter door de jaren heen een sterke creativiteit getoond als het ging om de clubkas te spekken. Vooral tegen een jubileum datum. Dat wilde men wel vieren maar waarvan? Bij het 12½ jarig jubileum, werd veertien dagen door de leden, tot diep in de nacht vlaggetjes geplakt. Ook de geestelijk adviseur deed daar aan mee. Dat leverde niet alleen plezier, lol én geld op maar ook gehavende vingers. Er werd een strandloop gehouden bij gelegenheid van het twintig jarig bestaan. Geen succes. Het weer zat tegen. Regen en Wind. Slecht 150 mensen meldden zich.. Alle moeite voor niks.

In het verslag van de jaarvergadering op vrijdag, 5 mei 1972, welke gehouden werd in het Jeugdhuis aan de Langevelderweg, spreekt voorzitter Jan den Hertogh zijn teleurstelling uit om het feit dat de Pers niet warm is te krijgen voor publicatie. Met het oog op het naderend zilveren jubileum. (regeren is vooruit zien) wilde O.D.I. meer aandacht in de pers. Ook het onderwerp: aanplakbiljetten is aan de orde in deze vergadering. In het seizoen 1973-1974 blijkt dat de heer Kaptein uit Sassenheim, een correspondent, voor een stukje heeft gezorgd . Mét foto is het geplaatst in zowel de Leidsche Courant als De Noordwijkerhouter.

In het jaar van haar 25 jarig jubileum heeft O.D.I. het erg druk gehad. Op 30 april werd door 13 leden opgetreden als figuranten in "Dynastie der kleine Luijden", een t.v. bewerking van Willy van Hemert. De opnames werden gemaakt bij de Burcht in Leiden. Het werd een hele belevenis, ondanks het ijzige weer en het niets opleverde voor de kas. De dorpsverloting bracht wel geld in het laatje. Er werden door de leden 5.000 loten verkocht á ƒ 0,25 !!!!!! Mede door medewerking van vele anderen werden alle loten verkocht.

De middenstand werd benaderd hetgeen tal van prijzen opleverde. Een mooi kado voor onze zilveren O.D.I. Voor de donateurs was een kostuumstuk gekozen "Sloep zonder Visser" waarbij hen in de pauze een kopje koffie werd aangeboden met een koekje. Het jaar kreeg een extra dimensie door het opvoeren van het stuk "Poerlepotje", welke bestemd was voor de kinderen van de donateurs. Zij werden getrakteerd op limonade in de pauze en kregen wat lekkers na afloop mee naar huis. Het werd een grandioos succes.

Over publicatie hoefde de voorzitter zich voorlopig geen zorgen meer te maken. Een van de leden, Lida Hekker, had een zus die op de administratie bij de Noordwijkerhouter werkte. Kon zij niet eens een goed woordje doen bij de redactie? Nadat duidelijk werd dat het een kwestie was van zelf een stukje schrijven waartoe die zus wel bereid was, ( en ook de weg naar de fotograaf wist), was er weer een hindernis overwonnen.